Nieuwscentrum

Boeken    Interviews       Columns        

 

Communicatie in werkgemeenschappen (Mienskippen)

Het is eind jaren vijftig. Kapper Kees Brouwer valt lachend de huiskamer binnen. De tranen rollen hem over de wangen. Geen wonder, want zojuist ontwikkelde zich samen met zijn klanten in de 'scheerkamer' een aanstekelijk en komisch verhaal. Eentje over die ware gebeurtenissen op het Groningse Hoogeland, het land van boeren en dorpen als Uithuizen, Zijldijk en Loppersum.


Kees is veelzijdig, net als zijn vrouw Riek. Samen hebben zij een kapperszaak en een manufacturenzaak aan huis. Bovendien houden zij het postkantoor en bemannen zij de telefooncentrale. Een van de laatste handbediende centrales met stekkers. De postbode Remmert komt elke dag langs om de post op te halen. Na zijn ronde in het dorp en langs de boeren doen ze samen een bak koffie. Met Groningerkoek en vooral de laatste verse nieuwtjes. Want uiteraard spreekt ook Remmert onderweg met zijn 'klanten'.


Kapperszaak met de wekelijkse scheerbeurten van de boeren, telefooncentrale van het dorp, rondgaande postbode, wat wil je nog meer als bronnen voor je nieuws. De peilstok van het lokale leven. Het is nieuws dat ter plekke gedeeld wordt, zonder opsmuk, verdraaiing. Geen spindoctors, machtsspel, en mediaregels. Niemand heeft ooit van een mediatraining gehoord. Alle verhalen krijgen de ruimte en zijn niet gehouden aan 'de boodschap in drie zinnen'. Dit is communicatie pur sang in een werkgemeenschap.


Kees Brouwer was mijn opa. Nostalgie? Misschien. Een herinnering, een werkelijkheid die nog steeds actueel is. Ja zeker. In werkgemeenschappen of in 'Mienskippen' zoals ze dat in Friesland noemen blijkt deze wijze van delen van informatie uitermate effectief. Nieuws wordt gemaakt in de gemeenschap en niet van buiten door anderen. Dat blijkt krachtig en waardevol.


Zou ik daarom steeds minder de voorgeprogrammeerde nieuwszenders en de met meningen en oordelen doordrenkte actualiteitenprogramma’s volgen? Het is een trend.