Ontslagen

Boeken    Interviews       Columns        

 

Als product behandeld worden

“Pieter, Pieter”. Het zijn haar laatste woorden terwijl zij, klaar voor de nacht, een beetje raar in bed valt. Wat daarop volgt is de strijd tegen een hersenbloeding. En in het ziekenhuis nog een hersenbloeding. Het blijkt een ongelijke strijd. Wat rest is een vervulling van haar laatste wil.


De volgende dag zet een nationaal ’team’ van specialisten dan ook het donorproces in. ‘Team’ tussen aanhalingstekens want een coördinator moet hobbels wegnemen en zich met volle inzet en overgave door de barrières van belangentegenstellingen tussen de verschillende landelijke ziekenhuizen ploegen. Maar dat terzijde. Net als Pieter.


Een ochtend later komt de naaste familie terug in haar kamer. De koortsachtige spanning en drukte is verdwenen. Het is over. De slangen en sensoren zijn  verwijderd en de bliepjes op de monitor zijn vervangen door het woord ‘ONTSLAGEN’.


Ontslagen? Ja, ontslagen! Een opmerking daarover brengt onbegrip aan het licht. Het komt over als een botsing tussen twee werelden. Het ziekenhuispersoneel zit zo in het medische vak vast geroest dat zij het punt niet begrijpen. ‘Dit is toch de processtap waar we nu in zitten?’


Morgen hebben we de kerkdienst en de crematie. Ik weet zeker dat dan de menselijke maat weer volledig terug is. Een en al aandacht voor de mens. Of zou de pastor of de begrafenisondernemer ons dan ook verrassen door ons als product door zijn proces heen te halen?



De naam Pieter is gefingeerd, het relaas is helaas uit de realiteit.

Ook verschenen op www.organisatieactivist.nl.