Zonnebloemruimte

Boeken    Interviews       Columns        

 

het gelijk van een vrijwilliger

Keihard werken, maar wel in een hiërarchie op basis van vrijwilligheid en instemming. Werken vanuit eenzelfde passie. Een week  lang Het Normale Werken op de zonnebloemboot.



Het is zaterdagochtend. Ik arriveer in Arnhem aan de Rijnkade om een vrijwilligster van de Zonnebloemboot op te halen. Het schip is net aangemeerd na een Rijnreisje van een week. Een paar van de 140 opvarenden zijn vaste bemanningsleden en de rest bestaat uit Zonnebloemgasten en -vrijwilligers. Een verhouding van 1 op 1. Zeventig gasten die van een broodnodige 5-sterren vakantie genoten hebben en nu voor 51 weken weer teruggaan naar hun reguliere zorginstelling. Zeventig vrijwilligers voor de hele huishouding aan boord en voor de verpleging.


Voor alle vrijwilligers is het een uitermate vermoeiende maar o zo zinvolle week geweest. Een prachtige en heerlijke week dus. Dat merk je als je als afhaler aan boord gaat. Een sfeer van flow, enthousiasme, samen en tegelijk ieder uniek. Ik raak ‘en passant’ in een toevallig gesprek met het hoofd van de verpleegkundigen, zelf een van de vrijwilligers. En vraag zo van: “krijg je daar nou vrij voor om dit werk een week te doen?”. Dat was wel een hele domme vraag. “Ben je gek. Nee hoor, dat zit er niet in”. Ik had het moeten weten.


Wat gebeurt hier? Een hoog gediplomeerd verpleegster werkt zich het hele jaar in haar reguliere werk een slag in de rondte en besluit tijdens haar schaarse vakantie een week lang, soms meer weken, datzelfde werk te doen. Onbetaald, als vrijwilligster.


Nu, voorzichtig en eigenlijk vol ontzag en verbazing tegelijk, vraag ik naar het waarom en hoezo. Wat beweegt zo iemand? Het verbijsterende antwoord: “Kan ik eindelijk zorg verlenen op de manier zoals ik denk dat het moet. Hier kan ik dat ook echt doen”. En weg is zij om hartverwarmend afscheid te nemen van haar teamgenoten. Hoe duidelijk kan het zijn!


Bij mij dendert zo’n uitspraak een week lang na, totdat ik gelukkig deze column mag schrijven.


(Is tegelijkertijd ook verschenen op www.organisatieactivist.nl)